ที่มาและความสำคัญ
โครงการดำเนินงานโดยให้ความสำคัญกับการสร้างความร่วมมือระหว่างหน่วยงานภาครัฐและภาคส่วนที่เกี่ยวข้องตลอดห่วงโซ่อุปทานของผักและผลไม้สด เริ่มจากการสืบค้นข้อมูลจากฐานข้อมูลของหน่วยงานภาครัฐที่เกี่ยวข้อง การสัมภาษณ์เชิงลึกผู้มีส่วนเกี่ยวข้องในแต่ละส่วนของห่วงโซ่อุปทาน และการวิเคราะห์ข้อมูลเพื่อประมาณการโครงสร้างตลาดของพริกและส้มในระดับประเทศ
ควบคู่กันนั้น โครงการยังศึกษาระบบการตามสอบย้อนกลับและกลไกการจัดเก็บข้อมูลในแต่ละระดับ ตั้งแต่แปลงปลูกและการนำเข้า โรงคัดบรรจุ ผู้รวบรวม ตลาดค้าส่ง ไปจนถึงสถานที่จำหน่าย เพื่อระบุทั้งศักยภาพและข้อจำกัดของระบบข้อมูลที่มีอยู่จริงในปัจจุบัน
นอกจากนี้ ยังมีการจัดกระบวนการแลกเปลี่ยนเรียนรู้ร่วมกับภาคีหลายฝ่ายผ่านเวที Exchange Effort เพื่อทวนสอบข้อมูล ระดมข้อคิดเห็น และร่วมกันพัฒนาแนวทางเชิงนโยบายที่สามารถนำไปสู่การออกแบบระบบเฝ้าระวังระดับชาติที่มีประสิทธิผล ปฏิบัติได้จริง และมีโอกาสขยายผลอย่างยั่งยืน
อีกองค์ประกอบสำคัญของการดำเนินงาน คือ การศึกษาแนวทางสร้างแรงจูงใจให้ผู้ที่ยังอยู่นอกระบบเข้าสู่ระบบข้อมูลภาครัฐมากขึ้น ทั้งในมิติของมาตรฐานการผลิต การสนับสนุนด้านตลาด การลดต้นทุน และการสร้างประโยชน์ร่วมระหว่างรัฐ เอกชน และผู้ผลิต เพื่อให้ระบบข้อมูลมีความครอบคลุมมากที่สุด
มาตรการขับเคลื่อนหลัก (Key Activities)
- พัฒนาต้นแบบระบบข้อมูลเฝ้าระวังสารพิษตกค้างในผักและผลไม้สดระดับชาติ เพื่อใช้เป็นฐานข้อมูลร่วมระหว่างหน่วยงาน
- ศึกษาและประมาณการโครงสร้างตลาดของพริกและส้ม เพื่อสนับสนุนการออกแบบการสุ่มตัวอย่างที่เหมาะสมในแต่ละช่วงของห่วงโซ่อุปทาน
- พัฒนาแนวทางการติดตั้งระบบและกลไกการตามสอบย้อนกลับ เพื่อให้สามารถระบุแหล่งที่มาของปัญหาได้ชัดเจนยิ่งขึ้น
- ระดมความร่วมมือจากหน่วยงานภาครัฐ ผู้ประกอบการ และภาคีที่เกี่ยวข้อง เพื่อเชื่อมโยงข้อมูลและยกระดับการทำงานร่วมกัน
- จัดเวทีแลกเปลี่ยนเรียนรู้และพัฒนาข้อเสนอเชิงนโยบาย เพื่อผลักดันการใช้ประโยชน์จากข้อมูลในระดับประเทศ
เป้าหมายความสำเร็จ
เกิดต้นแบบระบบข้อมูลเฝ้าระวังสารพิษตกค้างในผักและผลไม้สดระดับชาติที่สามารถเชื่อมโยงข้อมูลได้ตลอดห่วงโซ่อุปทาน
หน่วยงานที่เกี่ยวข้องสามารถใช้ข้อมูลร่วมกันเพื่อการเฝ้าระวัง ติดตาม และวางแผนแก้ไขปัญหาได้อย่างมีประสิทธิภาพมากขึ้น
ประเทศไทยมีแนวทางการสุ่มตรวจและติดตามสถานการณ์สารพิษตกค้างที่มีความเหมาะสมและสะท้อนสถานการณ์จริงมากขึ้น
ระบบการตามสอบย้อนกลับสามารถช่วยระบุแหล่งที่มาของปัญหาและนำไปสู่การจัดการเชิงป้องกันได้ตรงจุด
เกิดข้อมูลและข้อเสนอเชิงนโยบายที่พร้อมสนับสนุนการขยายผลสู่การพัฒนาระบบเฝ้าระวังระดับชาติในระยะต่อไป